Ufacık bir bitkiydim önceleri

Büyüdüm karanlığında

Açtı yapraklarım ilkbaharımda

Yeşerdim yaprak yaprak

En şiddetli rüzgarda bile titremedim

Tutundum beni sarıp sarmalayan dallarına

Birgün beni bırakacaktın bilemedim

Unutmayı hiç denemedim

Tutundum bütün gücümle

Tutundum sadece

İşte dedim geldi ayrılık günü

Soğukluğun girmeye başladı aramıza

Hain bir tavır sergiledin

Var gücünle yağdın iğne iğne

Ben genede pes etmedim

Korkaklığımdan taviz vermedim

Bu seferde estin gürledin

Sarardım soldum ama belli etmedim

Melek gibi beyazca çöktün heryere

Oysaki altında yatan kötülüğü göremedim

Her geçen gün damarlarımda hissettim yokluğunu

Eridim Bittim tükendim

Son rütuşları oynadım

Son kozumu kullandım

Hayatımı geçirdim gözlerimden

Ne kadar yaşadım ki göremedim

Usul usul koptun benden

BETÜL ÖZTÜRK