Gece;

Yalnızlığın yalın hali…

İnsanı ummanlara yaklaştıran derin zaman.

Koskoca bir ömrün yarısı.

Düşündüren hayatı, anlamını neden geldiğini ve nereye gittiğini.

Aydınlığa en yakın zaman  dilimi.

Yepyeni bir başlangıcın temellerinin atılmışlığı…

İyi geceler…

Zamanın derinliklerinde bir yerde yoklukla örülmüş yalnızlıklarn başladığı an.Belki de günün son demleri zaman akıp gidiyor öyle ya da böyle içimi kemiren bir şeyler var elbette.Bakıp kalakalmak ardında ya da özlemle beklemek zamanın herhangi bir anını,öylesine mahzun ki sineler varıp gitmek gelse de bazen beklenen gelmeden gitmek,hiçlikte kaybolmak yok.Bir yerlerde kesişir belki ümitler kırık dökükte olsa avuçlarda ufacık bir sevgi kor gibi ama yakmasına rağmen hep ellerde hep en üstlerde.Kimbilir yanmadan yanmanın ne olduğunu ümitler tükenmeden beklemenin,özlemenin ne oldığunu.serin sularda üşümek mi vuslat ya da hep cehennem alevlerini büsbütün hissetmek mi?Bazen karanlıklar ardında kalsada yolunu bulabilmek mi?Görünen o ki vuslat bekleyen kişinin yüreğindeki sevgide,umutta dahası onların kocamanlığında nerde hissediyorsa kendini aslında orda ta kalbinin derinliklernden sızıp gelen bir yerde.. Vakit ..o vakit yeniden doğabilmek doğan her günle bir kez daha şükretmek sabahın ilk ışıklarıyla varlık bilinciyle bakabilmek kaybettiklerimizin ardından!!

Kapadokya iki yanardağ arasında kalmış bir düzlükte doğanın akıl almaz güzellikteki taşlarının görsel şöleni… Kaçışlar mağaraların içine girilen, yerin yedi kat altında saklanan yaşamlar. Kapadokya yani güzel adlar ülkesi yani Ürgüp, Avanos ve Nevşehir arasında bir rüya…

İki defa gittim ikisinde de sonbahardı. Ağaçların turuncuya dönen yaprakları mağara evlerin arsında yürüyerek kayalara tırmanarak doğanın güzelliklerini izledik.

Melendiz çayının ikiye bölündüğü ıhlara vadisinin çay kenarında yürümek buz gibi suya elini sokmak, sonbaharın hüznünü vadinin içinde hissetmek için yüzlerce basamağı görmüyor gözünüz. Ağaçların altında yürüyerek ilk Hıristiyanlık dönemine ait kaya kiliselerine baktık. Ağaç altı, sümbüllü, yılanlı kiliseleri bunlardan bazıları… Mağaraların içi çökse de ana vadi yine çok güzel.

Göreme açık hava müzesi, UNESCO, dünya kültür miras listesinde yer alan bir varlığımız. Bu alanda 400′ ün üstünde kilise olduğunu söylemişlerdi.

Uç hisar merkezde ise bölgenin en yüksek kayası uç hisar kalesi üzerine çıkıldığın da çok geniş bir vadi ayaklarınızın altında kalırken karşıda Erciyes dağı da görünür ki bu manzara mükemmeldir.

Derin kuyu ve kaynaklıda kat kat indikçe şaşırtan ” Buralarda nasıl yaşamışlar ° sorusunu sorduran, yer yer daracık yollarından geçilirken eğilip bükülen yer altı şehirleri bulunuyor.

Avanos, ustaların turistlere şovlar yaptıkları, gruptan birini de denemeye davet ettikleri ve her defasında bir türlü şekle giremeyen sürekli eğilip bükülen çamurun yine usta tarafından bir köşeye, uzağa dönüştürülerek deneyene hediye edildiği küçük kaplarda elma çayı ikram edilen, çanak çömlek atölyeleriyle dolu. Kızılırmak kenarındaki Avanos’ta ayrıca talakta halıların, tanıtıldığı süper halı şovlar yapıyorlar.

Kapadokya, bir kare gezilmeyle güzelliğine doyamayacağınız bu şehir. Herkese tavsiye

ederim.

AYŞE ARSLAN

Bütün duygu ve düşüncelerimi dile getirebilseydim, size şunları söylemek istedim. Sürekli bir büyüme ve değişme içindeyim. Sizin çocuğunuz olsam da sizden ayrı bir kişilik geliştiriyorum. Beni tanımaya ve anlamaya çalışın lütfen deneme ile öğrenirim yanılgılarımda olacak tabi. Bana ayak uydurmakta güçlük çeke bilirsiziniz. Oyunda, arkadaşlarımda uğraşlarımda özgürlük tanıyın. Beni her zaman koruyup kollamayım. Davranışlarımın sonuçlarını kendim görürsem, daha iyi öğrenirim bırakın kendi işimi kendim göreyim. Büyüdüğümü başka nasıl anlarım yoksa. Büyümeyi çok istiyor samda ara sıra yaşımdan küçük davranmaktan kendimi alamıyorum. Bunu önemsemeyin, ama beni şımartmayın da. Hep çocuk kalmak isterim sonra her istediğimi elde edemeyeceğimi biliyorum. Ancak sız verdikçe almadan edemiyorum. Bana yerli yersiz sözde vermeyin. Sözünüzü tutamayınca, sizlere güvenim azalıyor. Bana kesin ve kararlı davranmakta çekinmeyin. Ancak hiç değişemeyince ne yapacağımı şaşırıyorum. Öğütlerinizde çok davranışlarınızdan etkilendiğimi unutmayın. Beni eğitirken ara sıra yanlışlar yapabilirsiniz. Bunları çabuk unuturum. Çok konuşup çok bağırmayın yüksek sesle söylenenleri pek duymam. Yumuşak ve kesin sözler bende daha iyi bir iz bırakır. Ben senin yaşındayken diye başlayan sözleri hep kulak ardına atarım. Küçük yanılgılarımı büyük suçmuş gibi başıma kakmayın. Bana yanılma payı bırakın. Beni yaramalıklarım için kötü çocukmuşum gibi yargılamayın. Yanlış davranışımı üzerinde durup düzeltin. Ceza vermeden önce beni dinleyin. Açıklamalarınızı kısa ve öz olsun ama başara bileceğim işleri yapmamı bekleyin. Bana güvendiğinizi belli edin. Beni destekleyin hiç değilse çabamı övün. Beni başkaları ile karşılaştırmayın. Bütün kuralları birden öğrenmemi beklemeyin. Hepsini deneyerek ve yaşayarak öğrenmek istiyorum. Bana haksızlık ettiğinizi anlayınca açıklamaktan çekinmeyin. Özür dileyişiniz size olan sevgimi azaltmaz tersine beni size daha çok yaklaştırır. Aslında ben sizi olduğunuzdan daha iyi görüyorum. Bana kendinizi yanılmaz erişilmez göstermeye çabalamayın ne olursa olsun siz benim biricik annem ve babamsınız. Yanıldığınızı görünce üzüntüm büyük olur. Bana verdikleriniz yanında benden istediklerinin zor olmadığını biliyorum. Yukarıda sıraladığım istekler size çok geldiyse birçoğundan vazgeçebilirim yeter ki beni ben olarak seveceğinizi inancım sarsılmasın benden örnek çocuk olmamı beklemezseniz, bende sizin kusursuz anne- baba olmanızı beklemem. Severek ve anlayışlı olmanız bana yeter. Sizi üzmemek için elimden geleni yapacağım söz veriyorum sizin çocuğunuz olarak doğmak elimde değildi ama seçme hakkım olsaydı, sizden başka kimsenin çocuğu olmak istemezdim…

Sizi Seviyorum Kızınız AYŞE

AYŞE ARSLAN

Canım annem zaman geçiyor, her gün bir yaprak her gün bir damla daha hayattan, büyüyorum anne. Hani içinde bir kıvılcım olur ya, hani her şey çok güzeldir, benim bir kıvılcımım kor oldu, ama bak her şey yolunda değil anne. Hani ufacık bir bebekken, sadece acıkınca ağlarmışım başka zamanlarda sürekli gülermişim. Artık sadece acıkınca ağlamıyorum anne. Bak yıllar ne çabuk geçmiş, sadece gülünmeyeceğim öğrenmişim, beklide öğretilmişim. Ben büyümüşüm be anne yanından ayrılmayan kızın bak artık uzaklarda üstelik yapayalnız. Hem de herkesin içinde anne. Öyle bir de tuzağa düşmüş ki of dese olmaz yok dese hiç, adını bile koyanımız, yardım etsin anne. Anlayacağın eskiyi özledim anne, yeniden çocuk olmayı, sadece acıkınca ağlamayı ve hiç şimdiyi yaşamamayı. Zaman geriye gitmez değil mi? Sadece kendimi kandırıyorum değil mi? Peki kalbimi aklımı kim kandıracak anne. Eskiden günlerin hatta dakikaların hesabını tutardım. Şimdi günlerden Cuma belki de Salı günlerin ne önemi kaldı ki, takvimlere bile küs oldum anne, yinede ayaktayım direniyorum. Belki de ışık arıyorum, bulunca her şeyden kurtulabileceğim ne güçlü büyütmüşsün beni anne!

Sen yine de beni merak etme, her şeyle savaşmayı göğüs germeyi dayanıklı durmayı her şeyde savaşmayı güzel günlerinde olacağım ben senden öğrendim anne. Yine de buralar güzel, soğukları saymasan, insanlar mutlu beni saymasan. Gündüzler ve geceler iyi. Beni soracaksın biliyorum anne bende iyiyim seni düşündüğüm sürece.

AYŞE ARSLAN

Yıkılmadı şehidimiz Öldüğünde bayrak yukarda Vücudu toprak altında Ezdirmedi bayrağını Ezdirmeyecek Çanakkale ruhunu Eller bitiremeyecek Bir asır değil Bin asır geçse de Çanakkale Destanı unutulmayacak

Bir şehit elinde tüfeği Öyle yürüdü Mevlamsına Bırakmadı silahını

Bırakmayacak Çanakkale ruhunu Eller bitiremeyecek Bir asır değil Bin asır geçse de Çanakkale Destanı unutulmayacak

Seyit Onbaşı kaldırdı gülleyi yerinde, 250 okka değil Tüy oldu göğsünden Namluya kadar, attı Çelikten canavarın göğsüne Geçirmedi canavarı geçirmeyecek Çanakkale ruhunu Eller bitiremeyecek Bir asır değil Bin asır geçse de Çanakkale Destanı unutulmayacak

Gelinlik körpe kız gibi, Karlara serili Sarıkamış’ta Mevsimler ağlaştı gece buz gibi Şafaklar Serildi Sarıkamış’ta

Mehmedim çarıksız yemenden gelmiş Pak beden mor oldu Sarıkamış’ta Gök mavi yer beyaz, kefeni anmış Bir tufan göründü Sarıkamış’ta

Yıldızlar ağlaştı bulutlar indi Defterler dürüldü Sarıkamış’ta Namlular yırtıldı taşlar delindi Bir tarih yazıldı Sarıkamış’ta

Cilvesidir lakin buda kaderin Zor nizam kuruldu Sarıkamış’ta Yaram çok ağırdır çıban çok derindir Silahsız vuruldu Sarıkamış’ta

Sarıkamış dinler tarih seslenir Şehitli soruldu Sarıkamış’ta Abide renkli ruhlar süslenir Emri hak verildi Sarıkamış’ta

Bak Ömer rikkatle, bak perde perde Bak Mehmet pir oldu Sarıkamış’ta Şehitler ölmez Hey! Şehitler ne yerde Cennete girildi Sarıkamış’ta

Yaşamanın zevki, insan karakterinin yükselmesi ve bütün bunları bize getireceği maddi kazançlara müphem bir ifade ile mükemmel bir hayat diyoruz.

Mükemmel bir hayat, yorulmak bilmeyen gayret dolu bir hayattır. Eğer kolaylık gayrete ve çalışmaya tercih ediliyorsa ne maddi, ne manevi hiçbir kazanç elde edilemeyecek demektir. Her insanın benliğinde, bedelini ödemek ve mukabilinde mükâfatına almak için bir istek ve ya isteksizlik vardır. Fakat bu bedeli ve bunun bolluğunu ne bir prens ne de cumhura işi, ne de padişah tespit edebilir.

Yeryüzünde çalışmak sayesinde elde edilen mükemmel bir hayattan ziyade ruhu tatmin eden ne vardır? Acı tecrübelerden elde ettiğiniz malumattan daha esaslı bilgilerimiz olabilir mi? Mücadele günlük bir hayatın zafer ve felaketleri ile meydana gelen bir şahsiyetten daha kuvvetli nasıl bir karakter tasavvur edebilir.

En geniş ve doğru manasıyla yaşamanın zevkini alabilecek insanla, enerjisi çok olan, çalışmak için ele geçirdiği fırsatlardan zevk alan, azimle çalışan, kabiliyetli cesur, müşfik, iyiliksever insanlardır ki, bununla en mükemmel hayatı yaşayacak insanlardır.

Gazi olmuş her taşı, kan ile toprakları,

Arındığı mekândır, Çanakkale geçilmez!

En kanlı ve şanlı tarihin yaprakları, Barındığı mekândır; Çanakkale geçilmez!

Kınalı kuzu gibi başa kına yakarak, Mermisi bile yokken süngüsünü takarak, Şahadet aşkıyla en öne çıkarak, Yürüdüğün mekândır; Çanakkale geçilmez!

Topa silaha karşı etten duvar örülüp, Mağrur düşman askeri bir bir yere serilip,

îman aşkıyla bel kemiği kırılıp, Süründüğü mekândır; Çanakkale geçilmez!

Topları sindirmişti Ya Allah naraları, Gazi beziyle sardık alman yaraları, Türkün destan yazdığı Dünya’nm karaları, Büründüğü mekândır; Çanakkale geçilmez!

Kurtarıldı bu vatan, cesaretle, imanla, Bugün dünümüz gibi değişmeyiz zamanla,

Şahane abidenin harcı irfanla, kanla, Karıldığı mekândır; Çanakkale geçilmez!