Hayat Okulunda Başarılı Çocuk-7

Hayat Okulunda Başarılı Çocuk-7

Ağu 15
Hayat Okulunda Başarılı Çocuk-7

(Geçen haftadan devam) Bir yandan aşk acısı çeken Ahmet diğer yandan sevdiği kızın ailesine yapmış olduğu hatanın acısını çekiyordu. İçi bu kadar sıkkınken bir de okulların kapanması ve yaz tatiline girecek olmanın burukluğunu yaşayacaktı. Nesrin’den ayrı kalacaktı. Onlar ailecek yaz tatiline gideceğinden Ahmet okulun yurdunda tek başına kalacaktı. Gidecek bir yeri yok diye düşünüyordu. Ama birden aklına Celal Amca ve mahalledeki diğer tanıdıkları geldi. Onlar Ahmet’in ailesi sayılırlardı. Ahmet’in okumasını sağlayanlar onlardı.

Okullar kapanmıştı ve Ahmet çok güzel bir karne almıştı. Eşyalarını toparladı ve Nesrinle daha sonra buluşmak için vedalaşarak her şeyin başladığı yere mahallesine geri döndü.

İlk olarak Celal Amca’nın yanına gitti. Kahvenin kapısından içeri girdi ve hafifçe yaşlanmış olan Celal Amca’ya selam verdi. Celal Amca tanımamıştı Ahmet’i. Ahmet de bunu kullanarak yıllar önce öksüz ve yetim bir çocuk vardı bu kahvede çalışan deyince Celal Amca Ahmet’i kucakladı ve bağrına bastı. Yıllardan beri Ahmet’i bekleyen Celal Amca gözyaşlarını tutamadı. Yıllar önce küçücük bir çocuk olan Ahmet, artık büyümüş koca bir delikanlı olmuştu. Mahalledekilerin yoğun ilgisiyle karşılaşan Ahmet, hepsinin teker teker halini hatrını sordu. Başından geçenleri ve içinde bulunmuş olduğu acı tesadüfü anlattı Ahmet. Celal Amca’nın sözü Ahmet’i derinden etkilemişti. “Maharet yaptığın hatayı gizlemek de değil. Maharet yaptığın hatayı mertçe söylemektir yeğen.” Bu sözü hayatının her kesiminde kendisine rehber edinmesi gerektiğini söyleyen Celal Amca, Ahmet’e şimdi gitmesini ve her şeyi Nesrin’e ve ailesine anlatması gerektiğini söyledi. Daha önce Celal Amca’nın sözünden hiç çıkmayan Ahmet, doğru olanın bu olduğunu anladı ve Celal Amca’ya veda ederek tekrar yurda döndü. Eşyalarını dolaba yerleştirdi ve Nesrinlerin yazlığına doğru yola çıktı.

Nesrin karşısında Ahmet’i görünce şaşırdı ama onun gelmesine çok sevindi. Ahmet yüzündeki ciddiyeti bozmadan bahçede oturan Murat ve babasının yanına geldi. Onların konuşmasına dahi izin vermeden her şeyi anlattı. Onlardan özür diledi ve pişman olduğunu, bu işleri çocukluk yıllarında bıraktığını anlattı. Sert bir tepkiyle karşılaşacağını zanneden Ahmet, herkesin sessiz kalmasıyla şaşırdı. Nesrin’in sevdiği bu genci ailesi de sevmişti. Murat ve babası Ahmet’i affetti. Pişman olmasının ne kadar güzel bir davranış olduğunu anlattılar. Ahmet, bu tepki karşısında çok şaşırmıştı. Ama affedilmenin ve yıllar önce ihanet ettiği bu aileye damat sıfatıyla katılmanın mutluluğu, şaşkınlığını gizlemişti.

- SON -

Salih YEL

salih_468@yazinak.com

 

Bu yazı toplam 17 defa okundu.

22 kişi fikrini paylaşmış.

  1. emeğine sağlık..

  2. Güzel yazı olmuş.

  3. Bloğunuz ve siteniz gayet güzel ve başarılı tebrikler

  4. ry

    son olmasın, devamı gelsin yazıların.

  5. güzel bir yazıydı sonuna kadar okudum.

  6. Güzel yazı olmuş.Tebrikler.

  7. Güzel bir yazı. :)

  8. devamı bekliyoruz çok hoş olmuş.

  9. Teşekkürler güzel yazı.

  10. abdullah

    azminden dolayı tebrikler başarının daim olmaı dileğiyle

  11. Gerçekten Tebrikler

  12. Yazınız çok güzel, operator24 WMARACİ, başarılarınızın devamını dilerim…

  13. Srp

    Yazılar Süper Devamı Gelir İns.

  14. paylaşım için sağol

  15. Tebrikler çok güzel bir yazı

  16. güzel miş.. ( af buyur “bu yazı alıntımı” )

  17. Güzel Paylaşım Teşekkürler…

  18. devamı olur umarım…

  19. salih

    inş hepinize çok teşekkürler bi şeyler karaladık işte inş devamı gelir….. tekrar saolun…. :)

  20. Nesim

    çok güzel olmuş, başarılar

  21. Tebrikler çok güzel bir yazı…

Ya senin fikrin? Haydi Yorumla!