Özlenesi Bir Bahar
Kas 23
Özlüyorum, çok özlüyorum. Ne yapayım işte elimde değil. Daha salkımlar olmadan kokusu tüm bahçeyi saran üzümleri özlüyorum. Dokunduğu yeri ala mora boyayan karadutların gölgesinde uyumayı, bulutlara kadar uzanan bir çınarın dallarına kurulmuş salıncakta salınmayı, ağzımda tembel bir buğday sapıyla, kendimi rüzgâra bırakıp bahçede öylece uzanmayı...
Benim Öğretmenim
Eyl 25
Sizi çizecek kâğıt bulamıyorum, sizi anlatacak söz de. Harfi, heceyi öğreterek başladınız işe. Bu bizim için ilk adımdı. Âdeta bir annenin, babanın bebeğini büyütmesi gibi şekil aldık elinizde. Adım adım ilerledik, bu günlere geldik. Hâlâ devam ediyor bu güzel süreç, bazen hüzünlü, bazen sevinçli, bazen de heyecanlı… İlim ve irfanla yoğurdunuz bizi. Buna...
Neden ve Neye Varız?
Ağu 24
Çağların birinde yaşamaya çalışmak ama hangisinde ve hangi sebeple yaşamak? Neden varız ya da neye varız?Yaşamaya,gülmeye,acıya,hüzne,kırgınlıklara,kimi kere kızgınlık ve öfkeye. Var mıyız bunlar için? Evet yaşıyorsak, elbette. Var’ız çok istekli olmasakta nasıl olsa hepsi geçici, keyiflerle kalalım. Pek ya bu davanın kara sevdalısı olmaya, gönülden gönüle...
Avaz
Ağu 18
Bir çocuk yere düştü. An durdu, her şey suspus oldu. Ulu çınarın başına üşüşen kart sesli kargalar, sabahın serinliğinde akreple yelkovan buluşmadan ötüşen horozlar, hepsi ama hepsi suskunluğu seçti. Çocuğu düştüğü yerden kaldırabilecek, ona el uzatabilecek tek şey şefkat dolu az biraz da hırçın, bir tutam sitemkâr sesti. 1800’lerin sonlarında...
Bilmediğim Bahar
Ağu 02
Dağlara karlar yağmış yine Güneş bulutların arkasına saklanmış düşlerimiz gibi. Ne zaman gelecek baharlar Okuldan gelirken düştüm bizim sokakta ..Defterlerim, kitaplarım, kalemlerim dağıldı etrafa,babamın aldığı yeni kalem kutusunun üzerinden de kocaman bir araba geçti. Kimse gelmedi yanıma elimden tutup kaldırmadı. İçime kocaman bir taş oturdu sanki. Sanki beni...
Büyüdük mü?
Tem 29
Sabahın ilk ışıkları… Deliksiz bir uykunun ardından hayata inat kalkıyorum sıcacık yatağımdan. Her sabahki gibi radyoyu açıyorum. Antika benim radyo, frekansı bulana kadar kolum yoruluyor her defasında. Nihayetinde dinlemeye başlıyorum sabah ajanslarını. Babamdan kalma alışkanlıklar bunlar. Ama onlarsız yapamıyorum. Ve ilk haber ; gece aniden bastıran kar yolları...
sON YORUMLAR